حقیقتا هرکاری میکنم زندگی رو قشنگ ببینم نمیشه، نه اینکه نمیتونم ، نه، دقیقا "نمیشه" . درسته نقاط روشنی توی زندگی هرکسی هست اما بازم زندگی زیبا نیست. اصولا آدمی به عشق زندست یعنی یه کسی یا یه چیزی رو تو زندگیش پیدا کنه که بینهایت بهش عشق بورزه و همین باعث انگیزه زندگیش بشه .نقاشی موسیقی هنر شعر کتاب فیلم سفر و....ولی این سوال اساسی پیش میاد که" خب بعدش که چی؟" به فرض حالتم خوب شد و با انگیزه هم شدی" خب بعدش که چی؟" البته بحث نیمچه فلسفیش بماند که " هرچیزی رو بیشتر دوست داری یعنی بیشتر بهش نیاز داری ، و نیازمند بودن همون ضعفه و ضعف همون درماندگی و درماندگی همون آوارگی و آوارگی همون بی ریشه بودن و بی ریشه بودن همون بدبخت بودنه" پس وقتی به عمق دوست داشتن و عشق رفتیم به "بدبختی "رسیدیم. به قول یکی از دوستای نزدیکم" به عمق هرچی بری گندش درمیاد" جدای از هرچی شر و بدبختی و درد و مشکل تو جهانه وقتی به هرچیز نیک خوب نگاه میکنی باز گندش درمیاد یا در حالت بهتر گندشو درمیارن. انقد رو دیوار مهربانی لباس گذاشتن که شد محل جمع آوری زباله ها و هیچ فقری رو ریشه کن نکرد و بلکه پوز خندی بود بر "کمک به هم نوع" چراکه هر شب اون خانم فقیر مجبور بود با چادرش صورتشو بپوشونه و بیاد سهمی ازون لباسا برداره.. تحقیر ازین بیشترم داریم؟ این فقط یه مثاله،که بگم به عمق هرچی بری گندش درمیاد . از بزرگترین دستاوردادامه مطلب

اول یکم ازین فیلم تعریف کنم که قسمتی کوچیکی از دینم رو بر این فیلم ادا کرده باشم. بازی بی نظیر نیکول کیدمن جای قطعا شما رو به این نتیجه میرسونه که بهتر ازین هم مگ میشه بازی کرد؟ نیکول رو اکثرا میشناسید چه اینکه فیلماشو دنبال کرده باشید و چه نکرده باشید از چهره نقاشی شده ی ایشون حتما شنیدید با اون چشمای آبی و گردن کشیده و قد رعنای ایشون. اما میخوام از کارگردان اینکار بگم جناب فون تریر ، چنتا فیلمشو قبلا دیدم، nymphomaniac,melancholic, antichrist, . فیلمای معناگرایانه و بسیار عمیق هرچند گاها در ساخت ناتوان نشون داده بود . اما در فیلم dogville هوش جسارت و معناگرایی و ساخت کارگردانی و نویسندگی رو به حد اعلا رسونده. و باید گفت شاهکار ساخته...یه شاهکار.. و اما فیلم.. داستان ورود یک غریبه ست که به شهر dogville وارد میشه و باعث تغییراتی در اون شهر میشه و موقعیت جدیدی رو خلق میکنه ، یک مسئله تازه برای مردم شهر و کنش ها و واکنش هایی که با ایجاد این موقعیت جدید ایجاد میشه . فیلم تمام اخلاقیات رو هدف قرار گرفته و به شکل کاملا درستی به سخره گرفته. اینکه اخلاقیات چیزی جز یک دروغ خودساخته نیست . نحوه ی برخورد مردم شهر با غریبه و بالعکس بخوبی نشون میده که آنچیزی که اساس رفتار ماست" اخلاق نیست، ضعف-یا همون نیاز- ماست " و و حتی بیشتر از این هم جلو رفته و پایه تمامش رو" خودخواهی محض "میببینه.هیچادامه مطلب

به در خواست یکی از دوستان یه مدت پیش اکانت توییتر ساختم وقتی وارد شدم اولین چیزی که به ذهنم رسید این بود " این حجم از کرسی شعر بی سابقه ست". جامعه ای که اعضای اون بیش از 140 کارکتر نمیتونن حرف بزنن ولی خیلی میتونن حرف بزنن با ارتباط نامحدود با بقیه. به نظرم جامعه شناسی و روانشاسی پشت توییتر خیلی فوق العادس خیلی زیاد و بیشتر ار بقیه فضاهای مجازی. شما رو محدود میکنه به 140 کارکتر که فقط نظرتو بدی و بری و دیگ تحلیل نکنی که چرا و چگونه ب این نظر رسیدی، مثلا، واسش مهمه که شما سوسیس بندری دوس داری یا نه ؟ واسش مهم نیست که چرا دوس داری یا نداری. پایه و اساسش روی مصرفی کردن جامعه ست چون پول توشه. حتمن میگین پولش کجا بود؟ به عنوان یک کمپانی بزرگ سوسیس بندری سازی از توییتر این اطلاعاتو میخرم که مردم سوسیس بندری پر سس دوست دارن یا کم سس؟ و این چرخه مصرف گرایی تا بینهایت ادامه پیدا میکنه تا حماقت کامل جامعه . آینده این سیاست مدارا نیستن که بر مردم حکومت میکنن بلکه همین فضاهای مجازین. تنها مزیت توییتر سرعت انتشار خبره ، به عقیده بنده نه در آگاهی تحلیلی و عمیق جامعه تاثیر داره و نه از بعد روانی و شخصی. فکر کنید در آن واحد صد نفر دورت بشینن و هرکدوم یک جمله بگن ،آیا سرسام نمیگیری؟ یکی از شستن جورابش بگه و بغلیش از شعر سه خطی سپیدی که تازه ازش تراویده! بمباران هسته ای اطلاعاتی.... اصالت شعر و نوشتادامه مطلب

روزهای پاییز چه دلگیرند اما یک دلگیر زیبا یک جور آرامش مشکوک دارند پاییز تنها برای شاعران و عاشقان نیست برای من هم هست. پاییز مراهم درگیر خودش میکند، شاید هم من درگیر پاییز میشوم ،مگر فرقی هم دارد ؟وقتی که روز ناگهان به غروب منتهی میشود وقتی که تازه گرم هوا و زندگی شده ای ناگهان سردت میشود، چه پاییز در تو حلول کند و چه تو در پاییز باید لباس گرم بپوشی و بپذیری که روز تاریک است! در قاموس من پاییز همان خلسه است ،همان است که نمیتوانی حالت را توصیف کنی آرامش و بیقراری ، هیجان و خستگی ، عاشقی و دلمردگی، درست و اشتباه، هرکدام به سویی میکشند و تو ساکن مانده ای بی هیچ حرکت تنها در انتظار بارش برگ ها . من همزاذ پاییزم با برگهایی زیباتر از بهار اما در انتظار جدایی از شاخه تا شروع کنم رقص آزادانه و سبکبار خود را در سیاله ی باد و فنا شدن زیر پای کودکی بازیگوش که صدای خش خش شکستن برگ و من، پاییز را در نظرش ماندگار میکند. بایدجدا شد مانند پاییز از همه فصلها نه بهار باشی و نه زمستان و نه تابستان و با آواز سکوت برقصی و برقصی و برقصی .پاییز همان مرد جوان موقری است با پالتوی گران قیمت و لباس بافتنی که پیپ در دست دارد و صورتش همانند یک ابهام زیر دود غلیظ پیپ سوالی در تو شروع میکند که جوابش را نمیدانی ،حتی سوال را هم نمیدانی . مینشیند و میگوید " پیش از آنکه آغاز شوی ،تمام میشوی" انگار از بیقراری هاادامه مطلب

دقت کردین وقتی تازه بیدار میشین شروع میکنین به کش و قوس که خستگی در بره؟ خستگی همیشه هست حتی وقتی که هنوز شروع نکردی. بای دیفالت – پیش فرض – در آفرینش لحاظ شده فقط کافیه یکم از انگیزه و عشق و امید و زندگی کردن دست برداری که مثل عزرائیل بیاد سراغت و تو رو به خواب موقت دعوت کنه و "بیخیالش "گویان و "میخای به کجا برسی" گویان و "هیچ چیزی نمیشی "گویان ، حس خوابی در تو میزاید که از مادر نزاید. دلیل واسه زندگی نکردن خیلی زیاده ولی واسه زندگی کردن خیلی کم –اینم از باگ های خلقته- باید بگردیم اون دلیلا رو پیدا کنیم اگه هم نداریم یه دلیل واسه خودمون درست کنیم که اسمش هدفه. توی این آشفته بازار که همه مشغول هیچ و پوچند اگه یکم بجنبی و تلاش کنی بردی. ازوناش نباش که میگن" بجنگ هرچند ببازی اما پیروزمندانه باخته ای" نه اصلا ازینا نباش .حتما ببر به کمتر ازونم قانع نشو . مسلما تو راه زندگی هم گاهی خسته میشی اونجاست که باید یه سفر کوچولو بری، اگه پول نداری مثل من، واسه خودت یه راهی پیدا کن دیگ- مثلا من مینویسم ، مثل الان- و بعد اینکه چایتو خوردی و دوشتو گرفتی و حالت جا اومد دوباره زندگی کن . زیاده خواه باش کمال طلب باش جاه طلب باش زرنگ باش . در نوشتار بعدی که خستگی بر من مستولی گشت این خط آخرو واستون توضیح میدم ادامه مطلب

جدیدا یه کمپینی راه افتاده به اسم"me too" که در اون کسانی که توسط افراد مشهور مورد آزار جنسی قرار گرفتن از تجربه های بدشون میگن . شکی نیست که حرکت خوبیه واسه جلوگیری ازین حرکات نفرت آور. امروز یه خبر خوندم تو سایت عصر ایران که یک بازیگر خانم چهار سال پیش بوش پدر واسش جوک صحنه دار تعریف کرده ! در مقابل هم بوش پدر عذرخواهی کرده. خدایی خیلی واسم جالب بود اصلا تو مخیله ماها میگنجه که همچین چیزی یه نوع آزار جنسی محسوب میشه و آیا باز هم در مخیله ماها میگنجه که یک نفر از جوک معمولی ای که چهارسال پیش تعریف کرده معذرت بخواد؟. هردو طرف این ماجرا واسه ما درس عبرتن . ادامه مطلب

باور کنید زندگی ارزش شب نخوابی ها و تلاش کردن ها و حرص خوردن ها و مبارزه برای آزادی و .... ندارد. وقتی روی قبر بزرگترین مبارزان و شرافتمندترین و قهرمانان تاریخ سگان به راحتی میتوانند لنگشان را بالا دهند و تمام فلسفه و نطق های غرا و محکمترین اندیشه ها را خیس کنند ،خود را درگیر زندگی کنیم که چه شود؟ وقتی تاریخ از روزی که آغاز شد به دور باطل افتاد و تکرار و تکرار و تکرار میشود چرا برای عدل مبارزه کنم؟ که بعد از مدتی تاریخ تکرار شود و یک عده ی دیگر دوباره دیکتاتوری را از سر بگیرند و عده ای دیگر باز انقلاب کنند و با ز و باز و باز و... ؟ چرا باید کار کنم و درآمدی داشته باشم و ازدواج کنم؟ ازدواج کنم که با همکاری یک نفر دیگر به اسم همسر بچه ای بیندازیم که از نو "تمام زندگی تکراری تاریخ" را دوباره تجربه کند؟ به بدبختی ای که من میکشم که او را بزایم! و بدبختی ای که او خواهد کشید تا دیگری را بزاید! آیا می ارزد؟ و او هم به دور باطل زاییدن خواهد افتاد چنانکه من هم حاصل دور باطل پدرم هستم . از ابتدا تا کنون اصل زندگی همین است .تلاش کن بخور بخواب بزا .فقط ظاهرش گسترده شده و علم و تکنولوژی ایجاد شد تا بتوانیم در زمینه های مختلف پول در بیاوریم که بخوریم که بخوابیم که بزاییم! وگرنه همان است که بود. بدترین قسمت ماجرا این است که فراری ازین دور باطل نیست و با تمام مخالفتم باید صبح به موقع در ایستگاادامه مطلب

"برای گذران زندگی گاهی میفروشم" این جمله تمام هنر را زیر سوال میبرد . هنر به معنای بازتاب تفکر و "خود" آدمی وقتی تبدیل به راهی برای نان شب بشود یعنی ابتذال و بی مایگی و پست مایگی و نابودی هنر. کسی که در طول عمرش یک کتاب چند صفحه ای بیشتر ننوشته و تمامش روی دست ناشر باد کرده برای من با ارزشتر از رمان های چیستا یثربی و دیگر قلم شکنان است چرا که آنها و نه اینان آنچه نوشته اند را زندگی کرده اند و آنچه گفته اند باور دارند. کسانی که شغلشان "هنرمندی" است بزرگترین خائنان به هنر هستند. همه باید گاهی هنرمند باشند و نه عده ای همیشه هنرمند باشند. "کار هنری" بیجا ترین ترکیب ممکن است وقتی هنر کار و شغل شد یعنی ابتذال .... از خواننده گرفته تا نویسنده تا نقاش . کسی که تمام کارش"هنرمندی" است چه درک و چه تجربه ی پخته و چه تفکر عمیقی از "زندگی" دارد جز دزدی افکار دیگران! چگونه میتواند زندگی را تجربه کند وقتی در اتاق شیک با دکور چوبی اش با سیگاری بر لب و کتابخانه ای که از کتاب "دیگران" پر است نشسته و زندگی را در" ذهنش" زندگی میکند. دیگر نباید هنر را در میان پرفروش ها جستجو کرد هنر را باید در کوچه پس کوچه های گمشده ی جهان در گوشه ای آرام پیدا کرد آنجا که خبری از لابی و پول و تبلیغ نیست. وقتی هنر بازتاب خودت نباشد دچار تناقض میشوی مثل بازیگری که در نقش "آدم خوبه" خبر بی اخلاقی هایش تا آخر منظومه شمسی ادامه مطلب

شاعر : علی.د غیرت و شور و شرف،گر که باشد هدف به عمق دریاها بسوزد ،درها در صدف آیند به جنگ شعله ها، امواج سرگردان آب دریا به خشم آمده جوش از هر طرف مرغان دریا در قفس،ماهیان مانده به دام صیاد جلاد آمده،درکمین با چنگ ودف سوخته در صدف،ماهی دام، مرغ قفس مرغان دریا در عزا،دسته به دسته صف به صف رنگ خون از شعله ها نقش است به آب امواج ناله میزنند ،سینه به سینه کف به کف . . . از بلند آسمان ،نگه کن بر یم چین آنجا که سیلی میزند شعله به موج از ره کین دریا خجل زین ماجرا ، موج هم همین سوخته تن دریادلان به کام خود دارد یقین نباشد بین آتش و آب آوردی چنین دوران دوران بماند داستانش بر زمین مرغان دریا را بگو پر بزنند در آسمان،بالا روند در آن مکان، اوج در اوج در یک زمان ،تا نسوزد پر و بال آنچنان آنچنان، زان سفینه نشنوند داد و فغان الامان و الامان به دریا گلستانی بسوخت و رفت از میان هرگلی به ز گلی زان باغبان گل بسوخت و گلبرگ بسوختش آنچنان که از گلستانش بماند چند استخوان . . . . ماهیان ماهیان ادامه مطلب

امروز از اولین روزاییه که شروع کردم به درس خوندن واسه ارشد ، تنها چیزی که خیلی باعث انگیزم شده اینه که تنها گزینه ایه که واسم مونده، ارشد خوندنه ک اگه نخونم قطعا شرایط خیلی بدتر میشه . شبیه یه سربازم که تک وتنها مونده و راهی جز شلیک کرن دقیق آخرین تیرهاش نداره . تصمیم گرفتم اگه قراره بازنده باشم ،یه بازنده ی پیروز باشم. بیشتر روی زندگی و هدف و چیزی که واسم نون و آب میشه تمرکز میکنم و انقد بازی میادامه مطلب

نرگس عبدلله زاده کتاب: پیر مرد و دریا نویسنده: ارنست همینگوی ترجمه: نازی عظیما نشر افق این داستان یکی از مشهورترین آثار همینگوی است. کتابیه که بیان ساده ای دارد.در این داستان نه اغراق و نه خیال پردازی است.داستان پیرمرد ماهیگیری است و پسرکی ک دوست پیرمرداست. یک رمان بسیار کوتاه است شاید هم از یک داستان کوتاه بلندتر باشد. شرح تلاش های یک ماهیگیر پیر است که در دل دریاهای دور برای ب دام انداختن یادامه مطلب

یک عاشقانه آرام کتابی است سراسر احساس که واژه ها از معنی خشک خود فراتر میروند و در سیاله ای به آرامی حرکت میکنند .پنجره دیگر یک چارچوب چوبی پوسیده که مدام جیرجیر میکند، نیست. دریچه ی نور است و ستاره. واژه ها باید احساس شوند و بعد خوانده شوند. به راستی که عاشقانه ایست بسیار آرام ،که باید آن را ورای خواندن، زندگی کرد. آرامش فرهاد را دارد که پس از کوه کندن در کنار شیرینش چای داغ مینوشد و حرفهایش را زادامه مطلب

همه چیز از مفهوم خالی شده , اخلاقیات و باورها تا سطح عادت تنزل یافته اند, عادتی اعتیاد گونه به خوب بودن های حال ب هم زن, همه چیز از اندیشه جدا شده و به عادت سپرده شده , ما هست شده ایم که عمل به عادت ها را وظیفه ی خود بدانیم, وظیفه سلام کردن ,وظیفه ی زر زدن برای ابراز وجود ,وظیفه ی پیوستن به کمپین حمایت از جنبش سبز و زرد و قهوه ای, کار کردن , درس خواندن کتاب خواندن به عنوان آدم فرهیخته, وظیفهادامه مطلب

به در خواست یکی از دوستان چند روز پیش اکانت توییتر ساختم وقتی وارد شدم اولین چیزی که به ذهنم رسید این بود " این حجم از کرسی شعر بی سابقه ست". جامعه ای که اعضای اون بیش از 140 کارکتر نمیتونن حرف بزنن ولی خیلی میتونن حرف بزنن با ارتباط نامحدود با بقیه. به نظرم جامعه شناسی و روانشاسی پشت توییتر خیلی فوق العادس خیلی زیاد و بیشتر ار بقیه فضای مجازی. شما رو محدود میکنه به 140 کارکتر که فقط نظرتو بدی و بادامه مطلب